mercredi 23 novembre 2016

Blog 39Causas et consequéncias



Blog 39Causas et consequéncias
Una causa que compreni pas. Ara los politicas tractan las concecancias e pas ges las causas de fons. Agachatz ! Los gendarmes que se fan cramat per de baugs. Los responsables an crompats las bralhas « ignifugées », aquò es plan, mai caliá se pausar la question : «  perdequé aqueles baugs son devenguts baugs » E  de segur trapar una solucion
N’i a que son toxicomans anèm faire « des salles de shoot » E per quinas rasons son toxicomans. Benlèu que seriá bon de trabalhar la question
Tanben los migrants, benlèu que seriá melhor d’arestar las batestas dins lors país, las corrupcions e faire venir l’aiga e tanben l’electricitat dins los pais pauvres
Mai de que me disetz ? Aquò es un travaih de longa e cal un parel d’annadas per faira tot lo que cal. E los politacas s’en cagan. Es una causa ont se vei pas lo fruch d’una decision. Es pas de bon per una carrièra politica. 
L’autra nueit del temps de « l’épisode Cevenol » la pluèja raissaba e tombava sus mon lièch. Totas la nueit ai corregut per me petassar amb de farrats, de concas de caçairòlas. Aquò es per tretar las consequéncias. Dins la semana soi montat sus lo cobèrt per agachar las teules marrits. Mon papeta disiá «  cal montar sus lo cobèrt cada annada ». Aquò es per las causas. Coma aquò te cal pas levar per las pluèjas dins la nueit
Agachatz, se  levatz lo matin amb un marrit mal de cap, e los pels que petaradan dins lo cap  vos cal prendre un « doliprane » aquò se dis tretar las consequéncias, se voletz tretar las causes vertadieras, vos cal pas mai faire los aperos a çò de « Papie Moise ». Vos cal restar al vòstre ostal
Bon tot aquò me dona pas la « patata » Per me rebiscolar  vau quèrre un tròç de fogaça salada amb un còp de rosat frescadet, lo rosat que fa bronsar. Al reveire amics
L’Enric de la fogaça salada

dimanche 13 novembre 2016

blog38 Lunas 8 los jogaires manille coinchée





Los jogaires de « manille coinchée »
Cada fin de vespre a çò de « Cecilia » una còla d’òmes venián faire la « partida ». Aqui se trapava Pau Galy(lo tobib), Loís Baldy, Maurici Couderq ( lo secretari de la comuna), Rogièr Montagnol. Generalament, Cecilia qu’èra tibada d’una jornada de trabalh, anava al lièch e Marineta que l’ajudava èra dintrada a son ostal.
A la fin  del jòc, cadun anava pagar las consomacions. Un plegava los jòcs, un montava las cadièras sus las taulas,  l’autre donava un còp de balaja, lo darnièr montava los contravents amb las clavetas, esparava que tot lo mond foguèsse defòra,  tancava la pòrta,  puei fasiá passar la clau dejòs la pòrta. E cric e crac èra acavabat
Amics al mes que ven

vendredi 14 octobre 2016

blog 37 lunas 6 et 7






Episode7 l’Albèrga Golarda 
«  l’albèrga golarda » èra tenguda per Cecilia Bonnafous, un personatge plan conescut a çò de Lunas e dins tot lo departament e mai que mai. Fòrça  mond veniá de Montpelhier per tastar la cosina plan famosa de Cecilia. Cal dire a aquela epòqua i aviá pas l’autostrada. Caliá dos o tres oras per devenir, mai aquò valiá lo còp. Agachatz: ceps farcits de l’Ecandorgues, trochas de Sourlan a las amètlas pescadas lo matin per un pescaire de Lunas, moletas de rabassas amb los uòus de Rogièr Montagnol, legums de l’òrt de Lionç Coulet, lebre a la reiala del Larzac, galantina farcida qu’es tombada del cèl que mai bona podètz pas trapar. I aviá tanben conilhs, perdigals, tordres, chachas. Per la debuta un Noilly- Prat e per lo final un Trincavel. E aquí parletz pas de moderacion. «  calià que lo  client foguèsse content »
Un autre còp parlarem dels jogaires de manille coinchée




Episodi 6 lo Martelet
A çò de Lunas , l’estiu i aviá un autre espòrt per los joves, que se ditz : « lo martelet ». Aquò se fa la nuèit, cal agantar una calada dins lo Graveson, la cal penjar  sus lo portal d’un romegaire que dormís. Cal  un cordelet d’un cintenat de metres  per restar amagat darrièr un bartas. Cada minuta, cal tustar  quatre o cinc còps sus lo portal amb la  calada. Se cal  tapar e esperar una reaccion.  « Migué » tirèt de còps de fusilhs dins los arbres. N’i a que dison qu’una branca  tombèt sus lo cap del martelaire e tot lo mond s’escampèt  de paur,  per  tombar de ventre dins las romècs e las ortigas. Lo « Tourdre » s’es levat en camisa de nuèt e corriguèt per carrièras amb un calòs per agantar los joves. Lo matin dins lo vilatge lo mond disián : « N’i a qu’an d’alhs en camisa nautres  a çò de Lunas avèm un tordre en camisa »
Al mes que ven