dis papi pourquoi apprendre l'occitan

« Dis, papi, pourquoi tu vas apprendre l’occitan à la FAC » ?

L’autre jorn ma pichòta felena me diguèt  « dis, papi, pourquoi tu vas apprendre l’occitan à la FAC » ?

Tota la setmana aquela question  me tafura  lo cap. E òc per de que ?

Vau donar rason  als amics que se trufan de ieu. Siàs lo vièlh  que va aquò de la FAC per faire l’estudiant jové . Bon, aquò es vrai e aquò es dich. Aquò m’en cagui sos una còlas de « counassas de primièra   categoria  de rugbi o de cantaires que s’embugan al rosat de còstas de ròse totas las jornadas »

Apuèi me diguèri es per me remembrar de ma pichòta enfància de mon papéta Enric qu’éra un òme bon, intelligent, moderaire e tanben de ma mameta Marcelle  qu’a totjorn trabalhat a la fornariá  vestida de negre per de que aquesta epòca  las femnas  portavan dòl  de  quoqu’ un de la familha de tots temps. Per las doss   tantas de ieu qu’eran quauqu’un  mai joves, aquò las agradava pas e se  bolegairan per faire cambiar tot aquò . Ara quora vesi aquelas « bedigassas » de vint ans que vòlon portar lo « voile » pensi a las doas tantas e tanben las mametas que se son tustat per l’escampar. Ma tanta Nicole era una de primièra a faire la FAC n’i a que disian quera per trapar de garçons , una joveta a la FAC èra  mal vist

Pensi tanben a totes los contestataires ecolos que vòlon gardar las zonas umidar cal demanda  als vendemiaires de camarga al aquestes que fasian las vendemias amb de « nopic » per pas se faire picar   la testa e tanben d’autras  causas que pòdi pas dire.  Que vòlon aquestes  ZANTIS ? tot que tornèssem cagar al fon de l’òrt e portèssem lo cagador de la nuèit dins un farrat cada matin

Ieu ai conescut tot aquò e vòli pas i tornar e aquò es l’occitan que me lo remeùbra.

E pauc a pauc de devenir bilingue « e oh ! los kounassas sai un pauc bilingue »aquò vos espanta, es  de bon far per parlar d’ autras lengas,  cresi que los pichòts que coneisson  l’occitan son avantatjats

Tornar encara   aprene l’occitan te fa vaire que l’occitan a empegat tota ta vida, es una causa qu’es dins ton ventre e o sabiàs pas. Aquela causa, es la tradicion

Oh!  o sabi ,soi un vièlh con que se ditz,  i a de causas qu’èran melhoras abans, lo virtual de ara m’agrada pas. De que vòs, ieu,  aimi  las fèstas vòtas, los vestiaris de  rugbi que sentisson lo camfre e las tresenas mieg-temps, los buòus al  camp e los ametlièrs en flor, lo rosat frescadet, los gratelons plan gras, aimi cantar amb los amics, aimi  las  femnas que passejan amb de roubes vestit cortetas, un tafanari virtuel es pas un tafanari es una imatge d’épinal , es pas aquò que fara peta lo termomètre e mai gonflar las alibòfis coma ditz lo mèstre Jean Victor Aioli . De que vòs faire amb una esquina de femneta « ipad » virtuala

Portatzs-vos plan e venètz amb ieu per aprendre la lenga nòstra se pòt que vos  ai donat l’aficion

corregit del blog

Corregit del blòg

Ai fach lo corregit dels articles del blòg . En  cors, me dises que soi en progrès, aquò m’agrada plan, es çò que  cerqui. Ai pas encara plan comprés l’ imperatiu negatiu mai aquo comença de dintrar. Aquelas putas de vièlhs an lo cap coma un calòs, cal l’amolir,  es una causa imperativa positiva impossibla

ma  filha  e las doas felenas son dintradas  de viatge amb lo gendre. La pastissariá  Poitavin se va recomençar lo trabalh.  Dijòus, per los corses potarai un tròc, non un trocàs de fougaça e tanben de florentins e per faire davalar  tot aquò un botelh de Jarras per de que lo sas pas , mai siài estat  REGISSEUR !!!!! d’aqueste domeni,  dins una autra vida . Aquelas putas de subjonctiu sai pas s’es aqui que cal l’emplegar e aquò es un infinitiu.

Ai lo cap coma un semalàs de la vinha de mon papèta  Henri. Vau beure un còp e agachar un pauc de rugbi a la television e tornarai dins un moment, se pòt que farai un parel de siesta.

Non vau pas dormir , farai de cachavièlhas, imperatiu, infinitiu,  subjontiu, gerondiu, participi passat, aquo fa un mescladis dins mon cap que se pòt estre una chichomailha de ma mameta Denise

Amistats e pòrta te plan

Enric lo vielh de la vinha que vòl faire l’estudiant jove

Croco hebdo

Croco hebdo

Vau parlar d’una causa qu'a  passat la rega,

Lo divendres 2 de Genièr  dins l’ emission « TPMP »tòques  pas a mon pòste sus la cadéna D8, Julien COURBET e tanben  un autre que se dison  cronicaires se trufan de l’emission Croco Hebdo  de TV SUD

i a de còps quora passejam dins lo « nòrd »los  abitants dison qu' avèm un accent,  en se trufam un pauc de nosautres.Aquò  per de que los images  lo  lòc comun que son a la mòda dison que los miègjornals, los  meridionals son   galejaires ,  coards , coma Tartarin de Tarascon

N’i a de nosautres qu'an  vergonha de lor accent e quora montan a la capitala , vòlon prendre l’accent ponchut.

Los cronicaires  de la télévision e tanben de la radio régionala parlan ponchut son aseptisats . Aqueste accent ponchut que nos agaça  quora  vòl parlar de nostre país e de nostre solelhada

Cal comprendre los que vòlon pèrdre l’accent de nosautres. Se pòt pas oblidar très généracions de vexacions de misèria . Los castigaments de l’escola als pichòts que parlavan  patés. Se vòl pas estre considérat sens onor coma los soldats  del 15eme régiment de Provença

Aqueste l’uòc comun es encara plan viuvaça  dins l’ inconscient de força de monda,es aital que se pot vaire a la television francésa una émission de télé que se ditz  TPMP o los que se dison cronicaires ,  se trufan grossierament de nòstre accent amb de tecnicas  grossièras de repetons  per nos  ridiculizar.Aquo fa s'escanar de rire bèstiament las scènas de los « parisieng »

E nosautres nos en caga

Lo crocodil es l’animal totemic de Nimes aquo los jornalistas  cronicaires de Paris o sabiàn pas, son pas tròp cultivats