soi pas mort

E bonjorn bravè monde, soi pas mòrt, soi escapat de l’espital per tornar a Aigas- Mòrtas. Pòdi pas encara far de veitura , e aquò pendent encara un mes. Dins tres mes serà possible de remontar sus un velò e de galaupar , per lo rugbo cresi qu’es  mòrt . Demòra la FAC e los corses de Mèlania

Cresi possible de tornar a cò de la FAC al segond semestre. Disatz-me, Cresi que los cors reprenon lo diluns cinc de genièr ?

Aquesta data pensi tornar amb vos-autres. Per los examèns los vau pas presentar aquo es pas important per ieu, ço que m’ agrada  es de un pauc jacassar e mai escriure un pauquet, amb mon edat de vièlh ai pas besonh de licença

Es un plasir de sèguir los corses de la FAC e de tornar veire « Vincenç, Loic, Francesa e los autres  »

Uèi es la jornada de la gentilesa de l’amabilitat aquo es una bona causa per un cop anam parla de respècte, benvolença, sorire, confisança, civilitat, cortesiá, saupre-viure, tot aquo me dona lo moral, vau beure un cop aquo del 13 lo bar de lo carrièra granda un veirat de rosé frescadet amb un tròç de pan e de cambajon.

Al reveire amics potonàs a totes

Es possible de me comunicar las correccions per mail ???se es pas possible esperarai de tornar a ço de la FAC

la flor de vinha

La flor de vinha(texte français de Louis ORIZET)

lo jorn onte serai mort assetat  a la drecha de san Vincenç  patron de vinhairons e se volètz un jorn  me reveire . Per se trapar vos doni rendètz-vos al mitan d’una vinha en flor. Me traparetz de segur alenant de son perfum merveilleux,  es en mai irresistible lo  del cabrifuèlh e tanben do jansemin.

Un molo d’anadas soi anar den lo  matin pichon de junh me bandar de son perfum meravilhós

De segur la vinha es pudica , secreta e fa pas veire lo mistèri de la fecondacion de las flors.  L’ abelha y trapa pas la provision  de mèl

Lo que coneissià pas,  pòt pas veire den lo fulhatge las million de  pichotas flors.

Pendent una semena los ceps fecondaràn , transformaràn , del temps que los pichots  grums de rasims  van gonflar e  van bufar  per los vinharons  un messatge  d’espèr e d’amor

l'esquina

cal dire que vau rintrar din una temporada  marrit. Lo primièr semestre va s'acabar per ieu.

Cal me faire operar de l’esquina.

Los metges dison que de seguida l’opercion cal pas faire de carri, pendent fòrça temps e tanben de rugby e lo mai  important cal pas se faire bolegar per Melània e Maria Joana

Cal tot arrestar, aquo es pas una vida es  una vida de vièlh

De seguida cal faire un regim. Adieu lo vin rose, la carnsalada,  botifars,  sausisas, coanetas, còlverds farcit amb de fetge gras flambat amb d’Armagnac, fogasses de Poitavin,  quane malur.

 Lo mai difficile à faire es d’arrestar lo rugby e laisar los amics aprèp vint ans de jòc. Lo rugby es escola de vida, de solidaritat, d’onestetat e tanben de grands moments de jòia e d’alegria,un molon de tresena mièg temps

Pensi  tounar a la FAC al segon semestre si vouletz encara de ieu,  de tal biais que Melània se trufa de ieu

M’agrada plan de seguir los cors

Mas amistatz als  professors e tanben als estudiants

Enric lo vièlh

carnets de guerre 1914 1918

Michel CéCé, Carnets de guerre 1914 1918,  Lucie éditions, 2014, NIMES

Vos vau parlar d’un livre escrit per un amic Michel CéCé, qu’es un poèta escriveire. L’àsard a fach que Michel a trapat lo quasernet de guèrre d’Alfred Bénézech, lo grand de sa femna

Aqueste quasernet es lo fial de ménaire del  libre.Michel  a seguit las traças, lo camin, los endrechs, jorns de seguida d’Alfred Bénézech, a descobèrt pendent la virada, nombroses documents e escrichs. A pogut confrontar los testimoniatges de capitanis de regiment, d’escriveires coma Jean Norton, Barbusse, Genevoix, Giono, Dorgeles, las revistas  del moment l’Illustration. Aquestes escribeires conescuts o pas conescuts son una responsa al silenci e sos non dit d’Alfred Bénézech qu’èra pas escribeire e son los uèlhs autres sus la guèrra afrosa e orribla e sus una sofrença universala

La descripcion de la vida dins las trincadas, l’orror de las batèstas, los mòrts estraçats, lo frech, la fanga, son dificilament sostenibles

L’afaire del 15em còrs, amb los escrits de senators, minitras mai tanben los desmentiments de la premsa

L’autor aborda tanben las errors, las enganadas de la ierarquia que donava òrdre de morir en plaça a cada moment

Lo cambiament de mentalitat de la populacion endarrièr e tanben las desercions, la tornada dels los salvats apuèi cinquenta meses d’esclavatge

La maire patria, la glòria, l’onor, son  los mots e las paraulas per amagar çò que la guèrra es afrosa,  orribla, laida e crudèla

Los cantaires de las Còstas de Ròse

Los cantaires de las Còstas de Ròse, es una còla d’òmes, un pauc mai de trenta que son dins lo mond del vin o que lo vin los agrada

Lo plasir de cantar, de tres voses amb un capmèstre d’orquestre Jean Nubel fòrça talentòs

Per nosautres,  es mai important la defensa de nòstra patrimòni e de nòstras tradicions amb fòrça cançons : la cançon de la Coupo, la Mazurka, la font de Nimes e mai d’autras

Amistat, convivència e bona umor son un ligam de tota la còla.

Cal conèisser lo vin de las Còstas de Ròse e mai d’autres endrechs e lo cal tastar amb moderacion mai aquò es pas una obligacion

Los cantaires animan las vòtas e tanben las fèstas del vin amb una comèdia musicala « le cœur sur la main » escrita per Yves Furic amb un grop de dançaires « les enfants d’Arosio »

La comedia, las cançons, las danças, reprenon de tos temps las valors de bona umor

Pichòt extrach

Sèm los cantaires de las  Còstas de Ròse

Festejaires e grands beveires, jamai afonia

Amics levam los nòstres veires e cantem totes en còr l’amor lo vin en fraire

Avèm d’un comun accord l’alegria de cantar e de viure, trincatz amb nosautres per l’amistat