vendredi 23 septembre 2016

blog 31 causas perdudas





Blog 31 Las causas perdudas
L’autre journ me disiái, perdeque nòstre generacion defend de causas que son pas aimadas dins lo monde actual. Que son un pauc de causas  perdudas.
Ieu defendi lo vin. Ara los cronicaires son forçats de dire : « atencion cal beure amb moderacion ». Ara es un deputat o tanben un enarc que nos va dire çò que cal beure e cossí lo beure. òu! du con, t’avèm demandat  quicòm !
Agachatz. Los buòus! cal pas tocar los buòus, los animalistas cridan a la barbariá. Las abrivadas es çò mesme, aquòs una tradicion de debiles. Un parigòt que se fa escampar per un buòu, lo conse del vilatge se retroba al tribunal. E parlem pas de las corridas! Aquelas tradicions de salvatges  sanguinaris ! Sabiái pas que Picasso e tanben Hemingaway eron de barbaras sanguinares. Es segur los «chicken des  fast food » fan pas veire cossí son tuadas las galinas
Lo rugbi ara es un mestièr e mai en mai es pas pus una passion, un jòc. Los clubs prenon lo nom dels sponsors « Altrad stadiun » cresètz qu’aquel monde son de filantròps, aquò es per faire d’argent per faire conèisser son trabalh. L’esperit del Rugbi qu’èra formator dels joves, se passerilha,  se seca mai que mai
 Parlarem pas de l’occitan aquela lenga mespresada. Se pòt qu’ara serà pas pus ensenhat dins las escolas.
De que vòs pichon, ieu vau continuar de defendre: lo vin, los buòus, lo rugby, l’occitan, las vòtas, las raubas cortetas, la comba polida, los aperòs, lo gal que canta lo matin, lo fornièr que claxona, las campanas que pican, las ferias, lo solelh, lo bonur, la VIDA del miegjourn!!
Perdon a MISTRAL de prendre un pauc de Mirèio per dire a totes
Canti  la vida  occitana
Dins lis amours de sa  jovènça
A travès lo vin, la vinha, los buòus , la mar ,lo solelh
Umble escoulan dau grand MISTRAL
Iéu la vole segui. Coume èro 
Rèn que la vida de nostra tèrra
per gardar las tradicions e lo bonur

Adieu pichon ,vau quèrre un tròç de fogaça salada, amb un veiràs de rosat . A mai
L’Enric de la fogaça salada

blog 30 le jambon beurre





Blog31 lo vertadièr entrepan  jambon beurre
Una causa que se trapa pas pus : lo vertadièr sandwich jambon beurre, un entrepan amb de pan de campèstre plan crostejant, lo pan plan onchat amb un tròç de burre, un talhon de cambajon de Lacauna amb una bièrra frescadeta. Aquò es un pichòt plasir de la vida que n’i a pas mai. Assetat sus un banc per agachar lo monde e las polidas lausetas que passejan es un bonur. Se cal despechar de lo faire es pas encara proïbit e es a gratis. Ara trapa d’entrepan cambajon formatge, cambajon galina, cambajon ensalada, cambajon tomata amb una potinga que se ditz maionesa que aquò  fa un mescladís que  pòdi  pas saber çò que mangi. I a d’entrepans que començan salat e puèi sucrat per seguir, amb de pan moligas pas cuèch. E òc lo pan pas cuèch es mai pesuc e aquò fa d’argent per los fornièrs marrits que crompan la pasta fabricada dins las usinas. La vendeira m’a dich « Monsieur si vous voulez uniquement du jambon vous pouvez jeter le fromage » soi demorat coma un con e ai pas res crompat. Me soi enanat e ai pas res manjat
Bon tot aquò me dona la secada, vau quèrre un tròç de fogaça salada als gratelons de porcels plan gras e se pòt un morci de coaneta  amb un còp de rosat frescadet, lo rosat que fa bronsar. Lo rosat de las sablas de Camarga                                                                                                                                                                                            Al reveire amics 

jeudi 9 juin 2016

blog32 internet computador





Blog 32 Internet ordenadors computador
L’autra setmana los pichons drollets son venguts passar una setmana dins mon ostal, per las vacanças. Cal dire que a çò de Lunas avèm decidat d’escampar la television, los ordenadors, internet e totas aquelas conariás que prenon lo cap tota la jornada.
Ieu aviái organisat dins mon cap fòrça passejadas en bicicleta o tanben a pè. Aviái pensat de crompar un parelh de libres que parlon de las plantas de Lunas, dels aucèls de nòstre vilatge amb d’imatges polits. Tot aquò èra plan bèl e fòrça inteligent.
A la debuta del tresen jorn los pichons fasián lo morre. Me disiái, i a quicòm que vai pas. òu!! dròlles de qu’avètz ? per de que fasètz lo morre? Mais Papé on ne peut pas se servir de notre « tablette » on n’a pas le code wifi. Los dròlles eron talament tristas, m’a calgut donar lo code. Aqui totes los cinq pichots, cridèron de bonaür. Oh ! pape nos fas grand plasir! Sautavon coma los cabrits e cantavon : merci papé merci merci !  Aprèp me  parlèron de « facebook » ieu disiái fesses de bouc e los pichons se trufèron de ieu. Me disián qu’aviàn tres mil amics. Soi restat espantat très mils amics, aquò fa un molum
Me disiái de mon temps èra un trin electric o tanben una bicicleta o de sabatons de fotbòl que fasiái plasir, ara es un code « wifi » que  fan cantar los pichons.Y compreni pas res !  
Ai entendut  que de cercaires an trapat las enzimes que tranforman lo « pipi » en carburant aquò es plan bon, per faire lo plen de la veitura caldrá pissar dins lo resèrva e zo !! sul pic tornarmai partit. Atencion amic per pissar cal beure e per condusir cal pas beure, e amic ! cossí fasem per faire crapautar las banhòlas es complicat es cornélian.De que dises ? cal beure d’aiga ! a non aquò es pas possible !
Bon tot aquò me dona la secada, vau querre un tròç de fogaça salada amb un còp de rosat frescadet, lo rosat que fa bronsar. Al reveire amics
Enric de la fogaça salada