samedi 12 mars 2016

blog27 A la font de Nimes



 

 A la font de Nimes i a un ametlièr que fa de flors blancas al mes de genièr.  Aquò es la cançon e aquò es plan vrai. Los ametlièrs ara son en flors.Tot aquò es plan polit lo pantais, lo somi es tornat. La prima tusta a la pòrta per anonciar los jorns de bonaur, de felicitat. E tot aquò m’agrada plan. Agacha pichòt, las femnetas van portar las raubas cortetas, vas veire las pichotas gambetas blanquinetas que lo solelh a pas tocat dempuèi un an. Ah! Pichòt ! mèfi al solelh, es un coquinon, un brigandas que careça  las femnas de pertot, las espatlas, los tetons, las gautas del cuol,  la comba polida. Atencion pichòt i a de còps aquela salopariá de solelh crama la pèl de las femnetas que son rojas coma un geranium,e agantan la pelada e tu riscas pas de las careçar,  de las palpejar. La sola causa que pòdes faire : las tartinar de crèma de solelh. Mai tocaras pas la tartina, e riscas pas de trempar la mouillette.
A ! lèu la vinha  començarà per plorar, per de que, als primiers jorns de la prima la vinha plora de bonur. Apuèi la vinha desborra, los botons sortisson de la borra per donar los polits rasims. Aquò es un messatge d’esper per lo vinhairon. Se pòt tanben, los esparguas van sortir de la sablas, aurem pas besohn de los crompar als Chiliens e de cargar de batèus  que poirisson la planeta
Una causa que se trapa pas pus : lo vertadier sandwich jambon beurre, un entrepan amb de pan de campèstre plan crostejant, un tròc de burre plan onchat, un talhon de cambajon de Lacauna amb una bièrra frescadeta, aquò es un pichòt plasir de la vida que i a pas mai. Assetat sus un banc per agachar lo monde que passeja es un bonur. Ara trapa d’entrepan cambajon formatge,cambajon galina,cambajon ensala tomata amb una potinga que se ditz maionesa que aquò te fa un mescladis que  pos  pas saber çò que manjas amb de pan moligas pas cuèch.E oc lo pan pas cuèch es mai pesuc e aquò fa d’argent per de fornièrs que crompan la pasta fabricada dins las usinas. La vendeira m’a dich « Monsieur si vous voulez uniquement du jambon vous pouvez jeter le fromage » soi demorat coma un con e ai pas res crompat. Me soi enanat e ai pas res manjat
Bon tot aquò me dona la secada, vau quèrre un tròç de fogaça salada als gratelons de porcels plan gras e se pòt un morci de coanetas  amb un cop de rosé frescadet, lo rosat que fa bronsar. Lo rosat de las sablas de Camarga                                                                                                                                                                                            Al reveire amics                                                                                                             

                                   

lundi 8 février 2016

blog26 Arrestèm de faire los vielhs romegaires





Arrestèm de faire los vièlhs romegaires
Arresti de faire lo vièlh romegaire  abans d’èstre un vièlh con. Repapiar de longa que las causas èran melhoras abans,  es pas de bon. Cal agachar  lo mond que se transforma, que se tresmuda. Cal parlar mai que mai de causas que marchan plan, de causas bèlas, de causas qu’agradan
Cal parlar fòrça de joves que fan cambiar lo mond, fan cambiar las mentalitats, lo biais de concebre la vida,  lo biais de trapar lo bonaur. Aqueles  joves fan passar l’uman,  la vida abans l’argent. De segur, d’argent ne cal, mai  cal pas se metre de cadenas als pès per lo trapar. Se vòlon  pas  negar per d’argent. Aqueles joves sortisson dels camins abituals , dels itineraris acostumats ,per trapar las solucions novèlas. Crear dels camins corts, d’idèas novèlas, relocalisar l’economia. An comprés que los politicas portaràn jamai las bonas solucions. Los politicas corisson de longa  darrièr las idèas e son totjorn en retard d’una revolucion. Aqueles joves se prenon en man,  per crear lor pròpri vida,  an pas res de faire dels partits politics. Aquò es una esperança per la seguida,  per l’esdevenir
Agachatz ! Los circuits courts per l’agricultura. Las monedas localas  eticas, solidaras :  l’abeille, la sol violette, la luciole, la graine, le provençal. Per los carrejaires : BlaBlaCar
L’autre jorn escotavi Andrea Boccelli e los còrs de la Galice que cantavan un Notre Père per la catastròfa de tren en Galicia. Aquò me donava de frissons dins l’esquina, me donava lo pelnaut.Trapavi qu’aquò èra bel. Me disiá,  lo bel  pòt pas aver de religion. Lo bèl es lo bèl que degun se pòt apropriar. ço bèl es per totes los omes que sabon l’agantar
Bon tot aquò me dona la « patata » se pot qu’es la prima que comença de tustar a la pòrta,  los ametliers son en flors, fa un bel solelh,  vau quèrre un tròç de fogaça salada amb un cop de rosé frescadet, lo rosat que fa bronsar. Al reveire amics
Melania. Per escotar :   https://www.google.fr/padrenuestro-por-los-fallecidos-en-la-tragedia-de-galicia-y-todos-sus-familiares-y-amigos